2 / 7 خربزه 10799 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بر شما باد خربزه ؛ « 1 » چرا كه در آن ، ده ويژگى است : خوراك است ؛ نوشيدنى است ؛ شست و شو دهنده است ؛ « 2 » خوش‌بوكننده است ؛ مثانه را مىشويد ؛ شكم را مىشويد ؛ آب كمر را فراوان مىسازد ؛ نيروى هم بسترى را مىافزايد ؛ سردىِ مزاج را از ميان بر مىدارد ؛ و پوست را تميز مىكند . 10800 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نياز خود به ميوه را با خربزه بر آوريد ؛ چرا كه ميوه بهشت است . در آن ، هزار بركت و هزار رحمت است و خوردنش شفاى هر درد است . 10801 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : نياز خود به ميوه را با خربزه بر آوريد ؛ چرا كه آب آن ، رحمت است و شيرينىِ آن ، از شيرينى بهشت است . 10802 . طبّ النبىّ صلى اللّه عليه و آله : به پيامبر صلى اللّه عليه و آله خربزه‌اى از طائف ، هديه دادند . آن را بوييد و بوسيد و سپس فرمود : " خربزه را دندان بزنيد ؛ چرا كه از زيورهاى زمين است . آبش از رحمت خداوند و شيرينىاش از بهشت است " . 10803 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ زن باردارى نيست كه خربزه بخورد ، مگر اين كه نوزادش خوش‌چهره و خوش‌خوى خواهد شد . 10804 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خربزه پيش از غذا ، شكم را كاملًا مىشويد و بيمارى را از ريشه مىكَند . 10805 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خربزه را دندان بزن و آن را قطعه قطعه مخور ؛ چرا كه ميوه‌اى است خجسته ، خوش ، مايه پاكى دهان و تقدّس‌بخش دل . دندان‌ها را سفيد مىكند و خداى را خرسند

--> ( 1 ) در متن عربى ، واژه " البِطّيخ " آمده است . در فرهنگ‌هاى واژگان عربى ، اين واژه را گاه به هندوانه و گاه به خربزه ترجمه كرده‌اند . بر اساس برداشت مترجم ، اين واژه در متون قديمى ، ناظر به " گونه " هندوانه و خربزه بوده است ؛ امّا به نظر مؤلّف ، با عنايت به فوايدى كه در احاديث براى آن ذكر شده ، مقصود ، خربزه است ، چنان كه در لغت‌نامه دهخدا نيز " بطّيخ " ( بدون قيد ) ، به معناى خربزه آمده است . از اين رو ، در همه موارد ، ترجمه اين واژه ، مطابق با نظر مؤلّف آورده شد . م . ( 2 ) در متن حديث ، " اشنان " آمده و آن ، نام گياهى است كه در شست و شو به عنوان مادّه كمكى ، از آن استفاده مىشده است . اين واژه ، اساساً پارسى است كه به زبان عربى رفته و شكل و تلفّظ پيشين خود را نيز حفظ كرده است . م .